Het goed beschermende dak

maan.1In de Koran vestigt Allah onze aandacht op een belangrijke eigenschap van de hemel:

En Wij hebben de hemel tot een dak gemaakt, veilig en goed behoed. Maar toch keren zij zich van haar tekenen af.
(De Heilige Koran: 21:32)

Vrijwel iedereen heeft foto’s gezien van het maanoppervlak. De structuur van het oppervlak is zeer ongelijk door de ontelbare meteorieten die erop zijn gevallen. De grote aantallen kraters die gevormd zijn door deze meteorieten, is één van de meest bijzondere eigenschappen van de maan. Elk ruimtestation dat op het maanoppervlak gevestigd wordt zonder speciaal schild, zal spoedig met de grond gelijk gemaakt worden. De enige manier om dit te voorkomen is het op een bepaalde manier te beschermen.

De aarde is voorzien van zo’n bescherming op een heel natuurlijke manier, terwijl we er bijna nooit aan denken. Daarom hoeven de mensen geen extra voorzieningen te treffen om te overleven. De atmosfeer van de aarde vernietigd alle meteorieten, groot en klein, die de aarde naderen. Maar de atmosfeer filtert ook de schadelijke stralingen uit de ruimte en is dus een onmisbaar proces om het menselijk leven op aarde mogelijk te maken.

Vele schadelijke en zelfs dodelijk stralingen bereiken de aarde vanaf de zon en andere sterren. De energie-explosies, de zogenaamde ‘zonnevlammen’ die plaatsvinden op de zon, de dichtstbijzijnde ster van de aarde, vormen de belangrijkste bron van schadelijke stoffen. Bij een zonnevlam worden grote hoeveelheden radiostraling en röntgenstraling geproduceerd.

Tijdens deze zonnevlammen wordt er een plasmawolk de ruimte ingeworpen, met een gemiddelde snelheid van 1500 km/sec. De plasmawolk, bestaande uit positief geladen protonen en negatief geladen elektronen, is elektrisch geleidend. Terwijl de wolk de aarde nadert met een snelheid van bijna 5,5 miljoen kilometer per uur, begint het een elektrische stroom te produceren onder het effect van het magnetisch veld dat om de aarde aanwezig is. Aan de andere kant oefent het magnetische veld een duwende kracht uit op de plasmawolk die een stromende vloeiing er doorheen heeft. Deze kracht stopt de beweging van de wolk en houd het op een bepaalde afstand. Laten we nu eens kijken naar de sterkte van de plasmawolk die is “gestopt” voordat het de aarde bereikt.

Hoewel de plasmawolk tegengehouden is door het magnetische veld van de aarde, zijn de effecten nog steeds waarneembaar vanaf de aarde. Na sterke flitsen kunnen transformators in kabels met hoge voltage exploderen, communicatienetwerken kunnen beschadigd raken en zekeringen in een elektrisch netwerk kunnen eruit slaan.

Bij een zonnevlekexplosie komt er energie vrij, die volgens berekeningen gelijkwaardig is aan 100 biljoen keer de atoombom die Amerika heeft laten vallen op Hiroshima. Vijfentachtig uur na de flits werd er extreme activiteit waargenomen op de naald van het kompas en de temperatuur op 250 kilometer boven de atmosfeer schoot omhoog naar 25.000 graden C.

Maar ook andere kosmische stralingen worden verspreid van de zon met een relatief lagere snelheid, ongeveer 400 km/sec. Dit wordt “zonnewind” genoemd. Zonnewinden worden onder controle gehouden door een laag geladen deeltjes (protonen en elektronen), ook wel “Van Allengordels” genoemd ( een stralingsgordel vernoemd naar James Alfred Van Allen ) , welke gevormd is onder invloed van het magnetisch veld van de aarde en daardoor veroorzaken ze geen schade aan de aarde. De vorming van deze gordels wordt mogelijk gemaakt door de eigenschappen van de kern van de aarde. De kern bevat magnetische metalen, zoals ijzer en nikkel. Wat nog belangrijker is, is dat de kern bestaat uit twee structuren. De binnenste kern is vast en de buitenste kern is vloeibaar. Deze twee lagen van de kern bewegen om elkaar heen. Deze beweging zorgt voor magnetische effecten in metalen, welke leiden naar de vorming van een magnetisch veld. De “Van Allengordel” is een verlenging van dit magnetisch veld, dat zich uitstrekt tot de buitenste gebieden van de atmosfeer. Dit magnetisch veld beschermt de aarde tegen de gevaren uit de ruimte. Zonnewinden kunnen de “Van Allengordels” niet passeren, dit op een afstand van zo’n 64.000 kilometer van de aarde. Als zij in de vorm van elektrisch geladen deeltjes dit magnetisch veld bereiken, dan worden zij ontbonden en zweven rondom de gordel.

De aarde wordt net als door de “Van Allengordels”, ook door zijn atmosfeer beschermd tegen de vernietigende invloeden uit de ruimte. We hebben al genoemd dat de atmosfeer de aarde beschermt tegen meteorieten. Dit is echter niet de enige eigenschap van de atmosfeer. Een temperatuur van –273 o C in de ruimte, wat het “absolute nulpunt” wordt genoemd, zal een fataal effect hebben op de mensen, ware het niet dat de temperatuur in de atmosfeer van de aarde constant hoger is.

Wat nog interessanter is, is dat de atmosfeer alleen ongevaarlijke stralingen, radiogolven en zichtbaar licht doorlaat, omdat deze onmisbare elementen voor leven zijn. Is dit niet wonderbaarlijk? De ultraviolette stralingen, welke slechts gedeeltelijk worden doorgelaten door de atmosfeer, zijn heel belangrijk voor de fotosynthese van planten en voor het overleven van alle levende wezens. Deze straling, die door de zon met enorme hoeveelheden wordt uitgestraald naar de aarde, wordt gefilterd door de ozonlaag van de atmosfeer en slechts een beperkte en noodzakelijke hoeveelheid bereikt de aarde. Zonnestralen zijn één van de meest noodzakelijke benodigdheden voor leven.

Kortom, er is op aarde een voortreffelijk systeem aan het werk, dat de aarde beschermt tegen uitwendige gevaren maar toch de noodzakelijke factoren doorlaat. Het feit dat de aarde een beschermend dak of schild heeft, is in de Qor-aan bekend gemaakt in het volgende Vers:

“En Wij hebben de hemel tot een dak gemaakt, veilig en goed behoed. Maar toch keren zij zich van haar tekenen af.”
(De Heilie Koran: 21:32)

En hoeveel zijn er niet die zich afwenden van de Tekenen? Zij beseffen deze Tekenen heel erg goed, maar hun begeerten zijn sterker! Of zijn zij zwakker dan hun begeerten?

Er is geen twijfel dat het in de 7de eeuw onmogelijk was om enig idee te hebben over de beschermende eigenschappen van de atmosfeer, noch van de aanwezigheid van de “Van Allengordels”. De uitdrukking “het goed beschermende dak” legt de beschermende middelen rondom de aarde, die pas recentelijk zijn ontdekt met moderne apparatuur, perfect uit. Dus het bovenstaande vers dat verwijst naar de hemelen als een goed beschermend dak, geeft aan dat de Qor-aan neergezonden is door een Schepper Die over alles kennis heeft en alles bevestigt.

beschermende dak

 

 

Gerelateerde video’s

[video_lightbox_youtube video_id="neJxMevtERc" width="640" height="480" auto_thumb="1"]
Share Button